ခ်စ္တဲ့ အိျႏၵာ အတြက္ေရးတဲ့ တဂ္

က်မရဲ႕ ခ်စ္စရာ ကဗ်ာဆရာမေလး အိျႏၵာက တဂ္တာပါ၊ ၂၀၁၂ မွာ ကမၻာ ပ်က္ခဲ့ရင္တဲ့၊ က်မက စာမေရးခ်င္ဘူး၊ ေခါင္းထဲက စာေတြ မထြက္ဘူး၊ ေရးလိုက္ရင္လဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေတြပဲ ေရးမိေနတယ္ ဆိုေတာ့ အဲ့လို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေတြပဲ ေရးပါ၊ ရပါတယ္တဲ့၊ ေရးဖို႔ စဥ္းစားရင္း သူမ်ားေရးထားတာေလးေတြ သြားသြားဖတ္မိေတာ့ အကိုေအာင္သာငယ္ ေရးသလို ခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႔ မခဲြနိုင္တဲ့ အေၾကာင္းပဲ ေရးရမလို၊ ကိုေနာ့္လို ဟာသ ေလးေတြပဲ ေရးၾကည့္ခ်င္သလိုလို၊ ကိုကိုမိုးကုတ္လို ဒႆန ဆန္ဆန္ေတြပဲ ေရးရမလိုလို ၊ လိုလိုေတြနဲ႔ပဲ ခ်ေရးၾကည့္မိလိုက္ေတာ့.......

၁။ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ရွိေနခ်င္လဲ

က်မ ဘယ္သူေတြနဲ႔မွ တူတူ ရွိမေနခ်င္ဘူး၊ တေယာက္ထဲ တေနရာရာမွာ ရွိေနမယ္၊ ဘာလို႔လဲဆို က်မ အေဖ၊ အေမ၊ အခ်စ္ဆံုး၊ အကိုေတြ၊ ေမာင္ေတြ ဘေလာ့ ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးကို သိပ္ခ်စ္တတ္တယ္၊ အဲ့လို သိပ္ခ်စ္တတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ဘယ္သူ႕နားမွာမွ မေနခ်င္တာ၊ သူတို႔ေတြ တခုခုျဖစ္သြားမွာကို က်မ မျမင္ရက္သလို၊ ကိုယ္တခုခု ျဖစ္သြားမွာကိုလည္း မျမင္ေစခ်င္လို႔ပါ၊ သူတို႔ေတြ အားလံုးကိုေတာ့ တေနရာထဲ တူတူ ရွိေနေစခ်င္ျပီး က်မေတာ့ တေယာက္ထဲ ေနပါ့မယ္။

၂။ ဘာေတြ ခံစားေနရလဲ

ေထြေထြထူးထူးေတာ့ ခံစားေနရမယ္ မထင္ဘူး၊ အမ်ားခံစားေနရသလို ေၾကာက္လန္႔ တုန္လႈပ္၊ မလဲြမေသြ ရင္ဆိုင္ရေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ပဲ ရွိေနမွာပါ။

၃။ ဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားမလဲ

ဘာမွ ျပင္ဆင္လို႔မွ မရတာ ျပင္ဆင္ထားလဲ ေသမွာပဲ၊ မျပင္ဆင္ထားလဲ ေသရေတာ့မွာ ( ဟုတ္မယ္ထင္တယ္..ေနာ္)

၄။ ၀မ္းနည္းေနမိမွာက

အကုန္လံုးနဲ႔ ေသကဲြ ခဲြရေတာ့မွေတာ့ ၀မ္းနည္းမႈက ေျပာျပလို႔ေတာင္ မရဘူး၊ ဟို အရင္အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ေတြး ၀မ္းနည္း ေနမိမယ္၊ အားလံုး ျပန္ေတြ႔ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူးေလ။

၅။ ေၾကာက္လန္႔ မိတာက

က်မ ေတာ္ေတာ္ ေၾကာက္တတ္ပါတယ္၊ ရုပ္ရွင္ေတာင္ ေတာ္ရံု ေသြးထြက္ သံယို၊ အေကာင္ပေလာင္ ပါတဲ့ ကားေတြဆို မၾကည့္ပါဘူး၊ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ဘာကိုေၾကာက္မွန္းမသိ ေၾကာက္လန္႔ေနမိမွာ ေၾကာက္ေၾကာက္ နဲ႔ေတာင္ ျမည္ေနမလား မသိ..း)

၆။ ေဆာင္ထားခ်င္တာက

က်မမွာ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္၊ တရားဂုဏ္ေတာ္ ကလဲြလို႔ ေဆာင္ထားစရာ မရွိပါဘူး၊ ဒါေတာင္ အျမဲရြတ္ေနက် ဂါထာေတြက အဲ့ အခ်ိန္ဆို ကေပါက္တိ ကေပါက္ခ်ာ ျဖစ္ေနေလာက္တယ္။

၇။ ဘာေတြ ေရးမိမလဲ

မေရးမိေလာက္ဘူး၊ ခုေတာင္ စိတ္ကေလး နဲနဲ အဆင္မေျပ၊ အလုပ္ေလး အဆင္မေျပတာနဲ႔ စာမေရးနိုင္ျဖစ္ေနတာ အဲဒီ့ အခ်ိန္ဆို ေတြးသာၾကည့္ေပေတာ့...

၈။ ေတြးမိေတြးရာ အေတြး

အင္း.... ခ်စ္ရတဲ့ အေဖ အေမ အခ်စ္ဆံုး၊ ဒီေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ ေနာင္ဘ၀ ရွိခဲ့ရင္ ျပန္ေတြ႔ပါဦးမလား၊ ဘေလာ့ေမာင္ႏွမေတြေရာ ဘယ္ေတြ ေရာက္ကုန္မလဲ၊ ငါေရာ...နတ္ျပည္လား၊ ငရဲျပည္လား၊ ငရဲျပည္ ေရာက္ဖို႔က ပိုမ်ားေနမယ္ထင္တယ္..( ေတြးတာေနာ္ ေတြးတာ..)

၉။ ဂုဏ္ယူခ်င္တာက

ဂုဏ္ယူခ်င္ေနတာ အမ်ားၾကီးပါ၊ ဒါေပမဲ့ ဘာမွ ဂုဏ္ယူစရာ မရွိဘူး၊ ေသခ်ာသေလာက္ပဲ။

၁၀။ ရွာၾကံ ေျဖသိမ့္မိတာက

အေဖနဲ႔ အေမအတြက္ ငါဟာ လူဆိုးမၾကီး ၊ ရြာသားေရးသလိုဆို( လူမိုက္မၾကီးး ခုထိမိုက္တုန္း) ဆိုသလို ငါမရွိေတာ့တာ ေကာင္းပါတယ္၊ အေဖ အေမနဲ႔ အခ်စ္ဆံုးေတြ ျပန္ေတြ႔ျပီး ငါမပါလဲ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနနိုင္မွာပါလို႔ ေျဖေတြးေနမိမလားပဲ။

၁၁။ က်ဴးရင္ခ်င္တဲ့ ဥဒါန္း

ဘ၀ ဇာတ္ဆရာ၊ ကံၾကမၼာ မ်က္လွည့္ဆရာတို႔ရဲ႕ အလိုအရ ဒီဘ၀....ဒီမွ်ပါပဲ။

မမ အိျႏၵာ ေက်နပ္ပါေနာ္၊ ေတာ္ေတာ္ေလး ေတြးျပီး ေရးထားတာေတာင္ အေတာ္ေၾကာင္တယ္ ေနာ္...အိုေက..း)
ပံုေလးလဲ ၾကည့္သြားေနာ္၊ က်မ ဒီပို႔စ္ေလး ေရးမယ္ဆိုလို႔ သားၾကီး လုပ္ေပးထားတဲ့ ပံုေလးပါ၊