အလြမ္းျဖစ္ သြားတဲ့ မိုး

ငါေလ နင့္ကို သတိရေနတယ္..ဘာလို႔လဲ နင္ေမးေတာ့မယ္ မို႔လား၊ ဒီမွာေလ မိုးေတြ တအားရြာတယ္၊ ငါ မိုးရြာတာ မၾကိဳက္တာ နင္သိတယ္ေလ၊ အဲဒီေတာ့ မိုးေရထဲမွာ ငါ နင့္ကို သတိရတာေပါ့၊ မိုးျခိမ္းေသးလားလဲ မေမးနဲ႕ ငါက လူေကာင္ၾကီး ၾကီးသေလာက္ အသည္းက ေတာ္ေတာ္ေလး ငယ္တာ နင္ အသိဆံုးပဲ၊ မိုးၾကိဳးေတြ ပစ္လုိ႔ ေအာ္လိုက္ရတာ လမ္းသြားလမ္းလာ ေတြေတာင္ မရွက္နိုင္ဘူး၊ ထီး ယူ သြားေသးလားလို႔ ေမးဦးမွာလား၊ ငါ ဘယ္တုန္းက ထီး ေဆာင္ဖူးလို႔လဲ၊ ထြက္တဲ့ အခ်ိန္ မိုးရြာေနမွ ယူသြားတတ္တာ နင္ သိသားနဲ႔၊ ပီးရင္ ထားခ်င္တဲ့ ေနရာမွာ ထားခဲ့တာလဲ မဆူနဲ႔ေနာ္၊ အခု ဒီရက္ေတြမွာ ငါ ဘာေတြ စုမိလဲ နင္သိလား၊ ထီး ေတြေလ၊ အဲ့ဒါ နင့္ေၾကာင့္ေပါ့၊ အျပင္တခါထြက္ မိုးရြာတာနဲ႔ တိုးလိုက္၊ မိုးေရထဲကို ေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့ ငါ၊ နင္က ေျပာတယ္ေလ အသက္ၾကီးျပီ၊ အသက္ကို ဥာဏ္ေစာင့္တယ္၊ ကိုယ့္က်န္းမာေရး ကို ဂရုစိုက္ပါ ဆို၊ ဒီေတာ့ အျမဲ ထီးမပါတဲ့ ငါ ခဏခဏ ထီး၀ယ္ရတယ္ေလ၊ MRT က ထြက္တာနဲ႔ ထီး ၀ယ္လို႔ ရေနတာပဲ ေတာ္ေသးတယ္။

မိုးမိလာရင္ ေဆးတလံုးေလာက္ ေကာ္ဖီေလးနဲ႔ ေသာက္ထား ဖ်ားမယ္လို႔ ေျပာတာလဲ သတိရေပမဲ့ ငါက ေဆးဆို ဗမာေဆး ေရာ အဂၤလိပ္ေဆး ေရာ ေၾကာက္တတ္တာ သိတယ္ မို႔လား၊ ငါ့ ရဲ႕ ထံုးစံ အတိုင္း ဓါတ္ၾကမ္း တိုက္သလို ေရေတြခ်ိဳး ေခါင္းေတြ ေလွ်ာ္ လုပ္ရင္ေရာ၊ ဂရုဏာ ေဒါေသာနဲ႔ နင္ ေသေတာ့ မွာပဲလို႔ မေျပာနဲ႔ေနာ္၊

အခုလဲ မိုးေတြ မိလာျပန္ပီ၊ မိုးရြာရင္ အလကားေန စိတ္တို မ်က္ရည္က်တတ္တဲ့ ငါ ၊ မိုးေရထဲ မွာ ငိုမိတဲ့ အခါေတြ ပို သတိရေနပါတယ္၊ ငါ က မိုးရြာလဲ မ်က္ရည္က်၊ ေနပူလဲ က်ေနတာပါပဲ၊ နင္မၾကိဳက္ဘူးေလ၊ ငါ မ်က္ရည္က်ရင္ နင္ သိပ္စိတ္တိုတယ္၊ အျမဲတမ္း မွာတတ္တဲ့ မိုးရြာမယ္ ထင္ရင္ အ၀တ္ေတြ မေလွ်ာ္ခဲ့နဲ႔ အျပင္ထုတ္ မလွမ္းခဲ့နဲ႔ဆို နင့္စကားကို နားမေထာင္မိလို႕ ခု အ၀တ္ေတြ မိုးျပန္စို ကုန္လို႔ ေနာက္တေခါက္ ျပန္ေလွ်ာ္ရျပန္ပီေလ။

ခုေတာ့ နင့္စကားအတိုင္း ငါ ေကာ္ဖီ ပူပူေလး ေသာက္ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ဘေလာ့ဂင္းမလို႔ နင့္ကို သတိရတဲ့ အေၾကာင္းေလး ခ်ေရးထားတာပါ၊