သူငယ္ခ်င္းမ်ား...

ဟို အရင္ အတိတ္က ဇာတ္လမ္းေတြ အေၾကာင္း စဥ္းစားရင္း အရင္က ခင္ခဲ့ရတဲ့ ခုထိလဲ ခ်စ္ခင္ေနဆဲ သူငယ္ခ်င္း ေတြ အေၾကာင္း သတိရမိတယ္၊ လက္ခ်ိဳး ေရတြက္လိုက္ရင္ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းရယ္ဆုိလို႕ ၅ ေယာက္ထဲ ရွိတယ္၊ ကိုယ့္ကို ခု ဒီက ဘေလာ့ေမာင္ႏွမေတြ ေခၚသလိုဆို သူတို႕ေတြကို လူဆိုးမၾကီးေနာက္က ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄ တပ္ေပးရမယ္၊ တေယာက္တမ်ိဳး သိပ္ဆိုးတယ္၊

ကိုယ္ကလဲြရင္ က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၄ေယာက္က အေခ်ာအလွ ေလးေတြ ခ်ည္းပဲ၊ တေယာက္ကဆို မ်က္လံုးဝိုင္းဝိုင္း၊ မ်က္ခံုးလွလွေလး၊ ဒါေပမဲ့ သူက စိတ္ပုတ္တယ္၊ သူမ်ားေတြကို ပုတ္တာ မဟုတ္၊ ကိုယ့္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ၄ေယာက္ အေပၚကို ပုတ္တာ၊ ကိုယ္တို႔ ၅ေယာက္မွာ ကားေမာင္းတတ္တာ ကိုယ္ရယ္ သူရယ္ ၂ေယာက္ထဲ ရွိတယ္၊ သူက ကားေမာင္း ၾကမ္းတာ မဟုတ္၊ ရမ္းတာ၊ သူ ေမာင္းရင္ ကိုယ္တို႔ ဘယ္သူမွ မစီးခ်င္ဘူး ဆိုတာ သိေနတဲ့ အတြက္ ကိုယ္ေတြ အေပၚ မၾကည္မလင္တဲ့ ေန႔ေတြဆို သူ ေမာင္း ကို ေမာင္းရမွ ဆိုျပီး ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ အကုန္တေအာင္ ေမာင္းတတ္တယ္၊ ကိုယ္တို႔ သူ႕ကို စိတ္ပုတ္မ လို႕ ေခၚတယ္၊ သူနဲ႕ ခဲြေနရတာေတာ့ ၅ႏွစ္ ေက်ာ္သြားျပီ၊ ခု သူ အေမရိကားမွာ ေပ်ာ္ေနေလာက္ပီေပါ့။

ဒုတိယ လူဆိုးမၾကီးကေတာ့ ကိုယ္တို႔ထဲမွာ အသက္အၾကီးဆံုး၊ ေနရာတကာ၊ သူ မပါမျပီး ဆရာ လုပ္လြန္းလို႔ ဆရာမၾကီးလို႔ ေခၚတဲ့ တေယာက္ အရပ္ရွည္ရွည္၊ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း၊ ညိဳေခ်ာ ေခ်ာသူေပါ့၊ တေနရာရာ သြားဖို႔၊ တခုခု စားဖို႔ သြားမယ္ဆို သူ မစားဖူးတာ မရွိ၊ မခ်က္တတ္တာ မရွိ၊ သူ အကုန္သိ၊ အကုန္ တတ္၊ ကားေမာင္းတဲ့ ကိုယ့္ကို ေတာင္ ဒီလမ္းကေမာင္းေလ၊ ဟိုလမ္းကို သြားေလ၊ ဒါေလးေတာင္ မသိဘူးလား၊ ေဘးကေန ပြစိပြစိ၊ ဆရာ လုပ္ေနတတ္သူေပါ့၊ ေနာက္ သူ အတင္းေျပာတတ္တယ္ သိလား၊ သူမ်ားအေၾကာင္းေတာ့ မဟုတ္၊ ဖုန္း တလံုးနဲ႕ တေယာက္အေၾကာင္းကို ေနာက္တေယာက္ကို ဆရာ မလုပ္လိုက္ရသမွ် လိုက္ေျပာေနတတ္သူ၊ တခါတေလ ၅ေယာက္လံုး တူတူ ရွိေနတာေတာင္၊ ေဘးနားကပ္ျပီး ဆရာလုပ္၊ အတင္းေျပာတတ္တယ္၊ ခု သူဆရာလုပ္တာ ပြစိပြစိ၊ အေျပာမခံရတာ ၃ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္၊ သူကေတာ့ ရြာမွာ ေပ်ာ္လို႔ေပါ့။

ေနာက္ မင္းသမီးတလက္ကေတာ့ အဲ ေနာက္တေယာက္ကေတာ့ မင္းသမီးနဲ႔ တူတယ္ ေျပာခ်င္တာ၊ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ လိုလို ဘာလိုလိုေပါ့၊ လွလွေလး၊ ကိုယ္တုိ႔ ထဲမွာ ေမာ္ဒယ္ေပါ့၊ သူလဲ လွလွပပေလး ဝတ္စားေနထိုင္သလို၊ ကိုယ္ေတြကိုလဲ လွေနမွ၊ စတိုင္က်ေနမွတဲ့၊ ကိုယ္လို ဝတ္ခ်င္ရာ ဝတ္တတ္တဲ့ သူနဲ႕ ေတြ႕ရင္ေတာ့ သူ ဘယ္လိုပဲ လွခ်င္ပခ်င္၊ စတိုင္ က်ခ်င္ခ်င္၊ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ဒုကၡ ေရာက္ရတယ္၊ တခုခု သြားစရာရွိလို႔ အားလံုး ခ်ိန္းၾကရင္ သူ ကိုယ့္ကို မွာတတ္တာက ေပါက္ကရ စကပ္နဲ႕ အက်ီၤေတြ တဲြဝတ္မလာခဲ့နဲ႕ ေနာ္ တဲ့:D၊ သူကက် ဘာလုပ္လုပ္ မျပတ္သားဘူး၊ မဆံုးျဖတ္ရဲဘူး၊ ကိုယ္ ဘာလုပ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာ မသိဘူး၊ သူမ်ားေတြ ဝိုင္းဆံုးျဖတ္ေပမွ လက္ခံခ်င္သူ၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ အရာရာ ကိုယ္ပိုင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ နာမည္ၾကီး ဒီဇိုင္းနာ တေယာက္ ျဖစ္ေနပါပီ၊သူဆဲြ ေပးတဲ့ ဒီဇိုင္းနဲ႕ စတိုင္က်က် အဝတ္ေလးေတြ ခုခ်ိန္ ဝတ္ခ်င္ေသးတယ္။

ေနာက္ဆံုးတေယာက္ကေတာ့ ကိုယ့္လိုပဲ ျပန္မေျပာ နားမေထာင္တေယာက္ေပါ့၊ ရုပ္ကေလးၾကည့္လိုက္ရင္ ဘယ္သူ႕ေမးေမး အသက္အစိတ္ မျပည့္ေသးဘူး ထင္ရတယ္၊ သူ႕ ဘယ္လို ေခၚရမလဲ၊ ထင္တိုင္းၾကဲ ေပါ့၊ တေနရာရာ သြားခ်င္ျပီလား၊ လုပ္ခ်င္ျပီလား၊ ဘာမွ လွည့္မၾကည့္ဘူး၊ ဘယ္သူမွ မတိုင္ပင္ဘူး၊ လုပ္ျပီးျပီ၊ သြားျပီးျပီ ဆိုမွ အားလံုးကို ေျပာျပတယ္၊ သူ သိပ္ဆိုးတယ္ း) ၊ သူအေၾကာင္းေတာ့ သိပ္မေရး ေတာ့ဘူး၊ သူ႕ကို ကိုယ္မလြမ္းဘူး၊ သတိရမေနဘူးေလ၊ ဘာလို႔လဲဆို သူက ခု ဒီမွာ ကိုယ္နဲ႕ တူတူေနတာ ၂ႏွစ္ေက်ာ္ေနျပီကိုး၊ သူအေၾကာင္း ထည့္ေရးရင္ ကိုယ့္ဘေလာထဲလဲ ဝင္ဖတ္ေရာ တခါထဲ အထုအေထာင္း ခံရမွာ က်ိန္းေသတယ္၊ ေၾကာက္ရတယ္…း)

သူငယ္ခ်င္းေတြ ကို သတိရေနလို႔ ေရးမိေနတာ သူတို႕ေရာ ကိုယ့္ကို သတိရေနပါမလား….

ကိုယ့္အေၾကာင္းလား???

အားလံုးသိေနျပီးသား၊ ဘာေရးစရာလိုလဲ၊ ေခ်ာေခ်ာ၊ လွလွ၊ ဝဝ၊ ပုပု၊ ဘေလာ့ေမာင္ႏွမေတြ မၾကိဳက္တာဆို ဘာမွ မလုပ္( ကိုယ္ၾကိဳက္တာပဲ ကိုယ္လုပ္တာ) အလိမၼာေလးအေၾကာင္း ေရးစရာကို မရွိ…း)

လူဇိုးမၾကီးလို႔ ဘာေၾကာင့္ ေခၚၾကမွန္းကို မသိ..:D